Czym jest jąkanie?

Jedna z definicji mówi, że jąkanie jest zaburzeniem mowy, obejmującym sferę komunikatywną życia, dotyczącym braku płynności mowy,
o podłożu rozwojowym, organicznym, neurotycznym bądź psychologicznym. Towarzyszą temu objawy patologiczne:

• fizjologiczne

• emocjonalne

• językowe

• społeczne

Badania statystyczne podają, że na świecie jąka się ok 40 mln ludzi, a w Polsce ok. 400 tysięcy. Wyraźnie przeważa w proporcji płeć męska.

Jąkanie jest stanem, który przejmuje kontrolę nad całym ciałem osoby jąkającej, blokuje wypowiadanie myśli przez co osoba ta ucieka sie
do używania prymitywnych form wypowiedzi.

Jąkanie ma charakter społeczno-sytuacyjny przez co związane jest z obecnością innych ludzi. W związku z tym sam jąkający mówi płynnie
w samotności. Prawie nigdy nie jąka sie podczas śpiewania. Symptomy jąkania nasilają się wówczas, gdy dana osoba musi wypowiedzieć się przed większym audytorium.

Jąkaniu bardzo często towarzyszą tak zwane "współruchy"- marszczenie i drżenie części twarzy, ruchy głowy, zaciskanie warg, wysuwanie języka, drżenie i "łamanie" głosu, ruchy ramion i nóg, usztywnianie torsu i klatki piersiowej. Dochodzi do tego czerwienienie, blednięcie, pocenie się, przyspieszone bicie serca.

Jąkanie polega na przerywaniu toku mowy przez nieskoordynowane ruchy mięśniowe aparatu fonacyjnego, oddechowego i artykulacyjnego. Trudności mogą pojawiać się na początku lub w trakcie mówienia. Dochodzi do powtórzeń pojedynczych głosek, sylab, słów czy fragmentów zdania. Ponadto objawami niepłynności mówienia może być:

• zbyt szybkie mówienie

• zbyt wolne mówienie

• przeciąganie głosek

• pauzy

• nierytmiczne mówienie

• zastępowanie słów "trudnych" do wymawiania, innymi, łatwiejszymi.

Jąkanie - logofobia, czyli strach przed mówieniem i przed reakcją otoczenia sprawia, że sam jąkający nie chce poruszać tematu swoich problemów, unika kontaktów społecznych.